در روزهاى ماه مبارك رمضان ، بين نماز ظهر و عصر حدود يك ربع ساعت براى مردم مسائل شرعيّهء مبتلا بِها ، چون مسائل روزه به جهت خصوصيّت زمان و معاملات و غيره را بيان مىنمودند . و بخصوص مردم را از مراجعه به بانكها و اختلاط با اموال ربوى بشدّت برحذر مىداشتند ، و چه بسا با اعتراض مردم روبرو مىشدند ؛ ولى ابداً بهيچوجه از بيان احكام شرعيّه تنازل و عدول نمىنمودند . روزى يكى از معروفين تجّار در بازار به ايشان برخورد مىكند و مىگويد : آقا شنيدم شما در مسجد قائم مردم را از معاملهء با بانكها و استقراض از بانك منع نموديد ؟ ايشان در جواب مىفرمايند : همين طور است ! او مىگويد : آقا شما اين را بدانيد كه در تمام طهران فقط شما قائل به حرمت مشاركت با بانك هستيد ، و هيچيك از آقايان در اين زمينه منعى ندارند ؛ و با وجوهى مسأله را براى مردم بلا اشكال مىنمايند ، و تمحّلى جهت حلّ معضلات و گرفتاريهاى آنان فراهم مىآورند . ايشان مىفرمايند : « هر كس متعهّد و مسؤول گفتار خودش است . من نمىتوانم از آنچه تشخيص داده‌ام ذرّه‌اى تنازل و عقب‌نشينى نمايم ؛ ديگران به هر چه تشخيص مىدهند عمل نمايند . » و پر واضح است كه اگر علماء و متديّنين بازار و كسبه از ابتداء با اين امور بنحو شرعى و بر اساس حقّ رفتار مىنمودند ، وضعيّت اسف بار معاملات غير شرعى و ربوى دامنگير همگان نمىشد . حرمت رجوع به حكّام ظلمه در مرافعات يكى ديگر از مسائلى كه در ماه رمضان بارها و بارها به آن تذكّر و اشاره مىنمودند ، حرمت رجوع به حُكّام ظلمه و وجوب ارجاع دعاوى و فصل خصومات به نوّاب عامّهء ائمّهء هدى صلوات الله عليهم أجمعين و مجتهدين ذىصلاح و واجد شرائط قضاء و حكومت بود . و در اين قسمت كتابهاى مربوطه از قبيل « وافى » ، « وسائل الشّيعة » و غيره را به مسجد مىآوردند و روايات مأثوره را از روى كتاب براى مردم مىخواندند ، و بشدّت مردم را از مراجعه به محكمه‌هاى طاغوت و حلّ معضلات توسّط